Vereniging van Ambtelijk Secretarissen van Medezeggenschapsorganen in Nederland

Inloggen

Annuleren

24 Mei 2018

Eén van onze leden is op LinkedIn een discussie gestart over de plek van de AS in de organisatie, hoe je gezien wordt als een eenpersoonsafdeling en hoe dat je kan belemmeren in je doorgroeimogelijkheden.
Hier is ook in het bestuur over gesproken en het beeld wordt herkend. We hebben afgesproken dat ik er een blog over schrijf op onze site, misschien komen er dan nog meer reacties!

De op LinkedIn gestelde vraag luidde: "Ik heb de ervaring dat veel ambtelijk secretarissen als een soort eenpersoonsafdeling worden weggezet. Dit belemmert ons in onze doorgroeimogelijkheden. Wie heeft ook deze ervaring? Kunnen we van elkaar leren om dit nadeel te overkomen?"
Vraagsteller begint met haar eigen situatie. "Ik maak onderdeel uit van de HR-afdeling maar werk op een andere etage in het gebouw zodat ik niet te dichtbij zit. Vier jaar geleden is mijn collega vertrokken en sindsdien ben ik de enige op deze afdeling. Na vier jaar drammen dat dit in sociaal opzicht niet acceptabel is en dat ik best met vertrouwelijke situaties & dubbele petten kan omgaan, begin ik nu voet aan de grond te krijgen. Niet op basis van het inhoudelijke argument, maar omdat ik een zielig plaatje heb geschetst van iemand die alleen woont, de hele dag alleen werkt en op het eind van de dag alleen door de hond en de kat thuis wordt begroet ;-) Ik zou willen dat het anders kon, maar dit had uiteindelijk effect. De afdeling Compliance wordt apart neergezet in de organisatiehark en daar past uitstekend de adviseur medezeggenschap in. Binnenkort maak ik onderdeel uit van deze afdeling, samen met onder andere de Privacy Officer en kan ik af en toe een taakje op het gebied van Compliance verwachten. De dilemmasessies in het kader van onze gedragscode Integriteit worden bijvoorbeeld vanuit deze afdeling georganiseerd. Een interessant onderwerp dat goed aansluit bij mijn kennis en competenties als medezeggenschapsprofessional."

Fijn dat het in dit geval goed uitgepakt is, collega's erbij én leuke nieuwe taken! Maar bij de argumenten (de sociale kant, het zielige plaatje) denk ik, jammer dat dat zo moet gaan!

Waar kwamen de reacties op neer? Een korte samenvatting
Herkenbaarheid vierde hoogtij. De eenzame positie, maar ook letterlijk het alleen zitten, het eigen kantoor.
Vaak ondergebracht bij HRM / P&O, maar door de onzichtbaarheid van ons werk is het moeilijk duidelijk te maken waar onze competenties liggen. Komen de beperkte doorgroeimogelijkheden ook door het feit dat er vaak geen goede functiebeschrijving is en men alleen maar uitgaat van de wettelijke taken?
Soms lukt doorgroei wel, in een enkel geval met hulp van de directeur of hoofd HRM.
Wat kan je zelf doen: schuif aan bij P&O-overleggen, ga samenwerkingsverbanden aan met collega's, pak zelf taken/dossiers op. Bijvoorbeeld onderwerpen die ook binnen de medezeggenschap spelen (en geen belangenverstrengeling kunnen opleveren), zoals arbeidsomstandigheden.


Voor je "vertrouwelijke" OR-werk is alleen zitten / een eigen kamer soms onvermijdelijk. Maar dat is -slechts- voor een deel van je werkzaamheden! Er wordt tegenwoordig bijna overal flexgewerkt, zoek dus een andere, meer openbare plek als dat mogelijk is voor je andere werkzaamheden!
Of vraag bijvoorbeeld een plek bij de juridische afdeling. Daar is zeker ook sprake van integriteit en geheimhouding.

Eén van de reageerders heeft wel een heel lastige situatie: "Ik ben in vaste dienst bij een uitzendbureau en wordt gedetacheerd aan bedrijf A. Dit bedrijf is een dochterbedrijf dat mij als service 'uitleent' aan bedrijf B. Deze constructie zou mijn onpartijdigheid moeten garanderen. Het is ieder jaar weer een gedoe met de functioneringsgesprekken, doorgroeimogelijkheden zijn er niet. Ik word ook regelmatig vergeten in verzendlijsten, verhuizingen etc. Geen fijne positie dus!"

Raar eigenlijk… onpartijdigheid zou moeten blijken uit je wijze van werken en je opstelling, niet vanwege degene die je salaris betaalt! Als dat een argument is (wie betaalt, die bepaalt), dan is niemand onpartijdig! Toch?

Ook waren er reacties over de positie van de uitzendkracht in het algemeen, de wettelijke regeling van gelijke arbeidsvoorwaarden en de vertegenwoordiging van ingehuurden/externen in de medezeggenschap. Maar dat stukje laat ik hier even buiten beschouwing.

Laatste reactie van de vraagsteller / afsluiting van de discussie op LinkedIn:

"Wat ik hier lees is toch wel onthutsend, dat wij als beroepsgroep wel degelijk benadeeld worden t.o.v. andere medewerkers in een organisatie. Ik vind dit wel aangelegenheid voor VASMO om op te pakken […] De ervaringen die hier genoemd worden herken ik. Tegelijk: heb ik geleerd dat het ook te maken kan hebben met hoe je zelf tegen je rol aankijkt. Ik heb me erbij neergelegd als (vergeten) solist gezien te worden. Als de OR waarvoor ik werk tevreden is met mijn ondersteuning, advies en coachrol, vind ik het OK. Ik heb ook 2x afgezegd bij een sollicitatie omdat de duiding van het begrip integriteit of loyaliteit tig invullingen kan hebben, in elk geval 3: die van een bestuurder en die van een OR en mijn eigen invulling. Ik vind ons vak nog steeds het mooiste, dynamische, maar ook energievretende beroep"

Wellicht zijn er leden die de discussie op LinkedIn gemist hebben en hier alsnog een reactie willen plaatsen. Alles is welkom. Ervaringsverhalen mogen, maar natuurlijk ook - graag zelfs! - oplossingen. Hoe heb jij het al dan niet voor elkaar gekregen om 'gezien' te worden in je organisatie?

[komt de titel je bekend voor? Eenzaam maar niet alleen, is ook de titel van de memoires van prinses Wilhelmina uit 1959]

Zoeken
Tweets